45 Nyawa Melayang Sebulan: Mengapa Industri Automotif Malaysia Perlu Berhenti Abaikan Pejalan Kaki

Apabila kita berbicara tentang masa depan automotif, fokus industri sering tertumpu kepada transisi kenderaan elektrik (EV) pintar, sistem pemanduan autonomi, dan lebuh raya bertingkat yang merentas kota. Namun, di sebalik kemajuan teknologi mobiliti ini, ada satu subjek penting yang sering tercicir daripada radar perbincangan: pejalan kaki.

Kuala Lumpur ialah sebuah metropolis yang pesat, tetapi realitinya, konfigurasi dan reka bentuk bandar kita masih meletakkan kereta di kasta tertinggi, manakala pejalan kaki berada di tangga terbawah. Isu ini bukan sekadar masalah sosial, malah ia adalah komponen kritikal dalam ekosistem mobiliti bandar yang menentukan kecekapan pengangkutan negara.

Mengapa Industri Automotif Perlu Peduli Tentang Pejalan Kaki?

Sebagai peminat dan pemain industri, mudah untuk kita melihat isu kaki lima sebagai masalah “orang lain”. Namun, hakikat ekosistem pengangkutan moden saling berkait rapat atas beberapa faktor:

• Satu Rantaian Mobiliti: Setiap pemandu kereta bermula dan mengakhiri perjalanan mereka sebagai seorang pejalan kaki dari kawasan parkir ke destinasi akhir.
• Penyelesaian Kesesakan: Trafik bandar tidak akan selesai dengan membina lebih banyak lorong jalan raya disebabkan oleh fenomena induced demand. Trafik hanya selesai apabila sebahagian pemandu beralih kepada pengangkutan awam yang memerlukan sambungan kaki lima yang selamat.
• Keselamatan Integrasi: Reka bentuk jalan raya yang mengabaikan aspek pejalan kaki meningkatkan risiko konflik fizikal antara mesin seberat 1.5 tan dengan tubuh manusia.

Realiti Menakutkan: Statistik Keselamatan Pejalan Kaki

Mengapa perubahan ini kritikal? Statistik mendedahkan sudut gelap jalan raya kita yang tidak boleh diabaikan lagi:

• Kumpulan Maut Ketiga Tertinggi: Menurut data Polis Diraja Malaysia (PDRM) dan Kementerian Pengangkutan (MOT), pejalan kaki merupakan kumpulan kematian ketiga tertinggi di jalan raya Malaysia, mengekor rapat di belakang penunggang motosikal dan pemandu kereta.
• Purata Kematian Bulanan: Secara purata, sekitar 542 hingga 562 pejalan kaki terbunuh di jalan raya negara kita setiap tahun—bersamaan dengan anggaran 45 nyawa melayang setiap bulan semata-mata kerana berjalan kaki.
• Golongan Paling Terdedah: Apa yang menyedihkan, analisis menunjukkan sebahagian besar mangsa maut terdiri daripada warga emas dan kanak-kanak (merangkumi 40 peratus kes).
• Faktor Kelajuan: Kajian daripada Institut Penyelidikan Keselamatan Jalan Raya Malaysia (MIROS) menunjukkan bahawa risiko kematian pejalan kaki meningkat sehingga 4 kali ganda apabila dilanggar kenderaan pada kelajuan 64 km/j berbanding 48 km/j. Ini membuktikan had laju zon urban kita masih terlalu tinggi.

Cabaran Struktur Simbiosis Jalan Raya di Malaysia

• Infrastruktur yang Terputus: Banyak laluan kaki lima di ibu kota dibina secara ‘sekadar ada’. Laluan bertukar menjadi tar rosak, terputus di tengah jalan, atau dihalang oleh tiang utiliti dan projek pembinaan.
• Budaya Mengalah yang Songsang: Di kebanyakan negara maju, pejalan kaki mempunyai hak keutamaan mutlak. Di Malaysia, pejalan kaki terpaksa ‘meminta ihsan’ pemandu dengan mengangkat tangan untuk menyeberang jalan, walaupun di lintasan belang sekalipun.
• Ketiadaan Zon Teduhan: Cuaca tropika yang ekstrem memerlukan perancangan koridor berbumbung atau landskap pokok yang redup. Malangnya, kemudahan ini hanya tertumpu di beberapa hub premium, manakala kawasan pinggir bandar terus terabai.

Menuju Bandar Pintar dan Lestari

Konsep bandar rendah karbon tidak akan berjaya sekiranya mobiliti mikro dan hak pejalan kaki diabaikan. Untuk bergerak ke hadapan, integrasi automotif dan perancangan urban perlu diubah secara drastik:

1. Penguatkuasaan Ruang: Menghentikan pencerobohan kenderaan dan parkir haram motosikal ke atas hak laluan pejalan kaki.
2. Teknologi Pintar: Memasang lampu isyarat pejalan kaki berasaskan sensor (seperti lintasan Puffin/Pelican) yang mesra pengguna dan responsif.
3. Zon Had Laju Rendah: Menurunkan had laju kenderaan di kawasan tumpuan pejalan kaki dan transit awam demi mengurangkan impak impak kemalangan maut.

Masa depan mobiliti sejati bukan sahaja diukur pada kecanggihan kenderaan elektrik atau kuasa kuda kereta yang kita pandu, tetapi pada tahap keselamatan dan maruah sesebuah bandar apabila kita memilih untuk keluar daripada kenderaan tersebut.